"Een vis voor een borrel"

De grootste plaats in de Lofoten telt 4.720 inwoners. Toch heeft de plaats een stedelijke sfeer, met restaurants, aanbieders van activiteiten en een levendige haven. Het 'centrum' van Svolvær is in de 191-jarige geschiedenis van de plaats meerdere keren verhuisd en veranderd.

In 1828 verwierf Gunnar Berg de helft van Svolvær van zijn zwager, Lars Thodal Walnum. De prijs was 3.000 specidaler (toenmalige valuta, ongeveer NOK 12.000). Destijds was Svolvær, met bijna 60 inwoners, een van de grotere vissersdorpen in de Lofoten. Hij begon meteen met de bouw van zijn hoofdhuis en steigers, en op 25 januari 1831 kreeg hij een vergunning om als herbergier en handelaar te werken. Na de opening van Krambua (de eerste winkel in de stad) op Svinøya verhuisde het dorpscentrum van «Øvreværet» (onder Svolværgeita) naar Svinøya. Mensen begonnen zich op de omliggende eilanden te vestigen en Krambua op Svinøya werd het natuurlijke centrum.

Het hoofdgebouw kreeg later de naam Gammelgården (het oude huis) en was tot 2018 een privéwoning. Tegenwoordig heet het Het herenhuis en wordt het via Svinøya Rorbuer verhuurd voor overnachtingen en besloten diners. De oude handelssteiger aan de overkant van de straat is tegenwoordig het restaurant Børsen Spiseri, en de receptie van Svinøya Rorbuer is in “Krambua”, de oude winkel. Een bezoek aan Krambua neemt je honderd jaar terug in de tijd. Hier zie je oude handelswaar en reclameposters uit de tijd dat gefilterde sigaretten als gezond werden gepresenteerd. In het eraan verbonden restaurant, Børsen Spiseri, kun je veel variaties van de lokale specialiteit stokvis (stockfish) uit de Lofoten proeven. Bij Børsen Spiseri noemen ze het graag "ongereisd eten".

In 1850 kreeg koopman Berg vergunning om sterke drank te verkopen. De vergunning was alleen geldig in de perioden van 1 februari tot 30 april (wintervissers op kabeljauw – de Lofoten-visserij) en van 15 juni tot 15 juli (wanneer de stokvis van de rekken werd gehaald). Voor de Lofoten-visserij werd in Krambua een 'drankbinge' geïnstalleerd. Een speciale klerk draaide de drankuitgifte. De betaling voor een borrel was één vis, en de klerk gooide de 'drankvis' in de binge. Op zijn hoogst konden er na één dag 1.200 vissen in de binge liggen.

In 1860 beheerde Gunnar Berg 81 rorbuer (visserhutten), die in totaal plaats boden aan 1.200 vissers. Toen John Berg in 1993 begon met renovaties, waren veel van deze rorbuer in zeer slechte staat. Zijn doel was om de rorbuer aan toeristen te verhuren. De eerste zomer waren er 3 rorbuer gereed, en John Berg zette zijn werkzaamheden voort om oude hutten te renoveren. Hij bouwde zelfs meerdere nieuwe. Op 23 mei 1995 mocht hij met trots officieel Svinøya Rorbuer openen met 13 rorbuer (46 bedden) en het restaurant Børsen Spiseri met 70 zitplaatsen.

Tegenwoordig zijn er 50 rorbuer die plaats bieden aan 220 personen op Svinøya, een restaurant met maximaal 190 zitplaatsen, conferentiefaciliteiten voor maximaal 150 personen in de Gunnar Berg galerie, een drijvende sauna, visafslag en meer. Een breed aanbod aan activiteiten zoals zeearenden-safari, vissen, sneeuwschoenwandelingen, skiën, bergwandelingen, noorderlichttouren, fototours en dorpswandelingen is beschikbaar voor zowel bewoners als bezoekers. Veel van deze rorbuer stammen uit de tijd van Gunnar Berg. Ze zijn meerdere keren gerenoveerd om te voldoen aan de hedendaagse comforteisen en behoeften. Svinøya is, nu zoals toen, een levendig vissersdorp in de stad Svolvær.